Müstehcenlik Suçu Beraat Kararları ve Yargıtay’ın Beraat Kriterleri (TCK 226)

Bilgilendirme: Bu içerik genel bilgi amaçlıdır. Somut olayın özelliklerine, delillere ve yargılama aşamasına göre sonuç değişebilir. 2026 Müstehçenlik suçu beraat kararı ile ilgili kısa bir bilgilendirmedir.

Bu yazıda TCK 226 kapsamında müstehcenlik suçu açısından müstehçenlik suçu beraat kararı (yaygın yazım hatasıyla “müstehçenlik” şeklinde aranan) hangi durumlarda gündeme gelir, müstehçenlik suçu beraat kararları hangi gerekçelerle verilir ve uygulamada en sık tartışılan noktalar nelerdir; anlaşılır bir dille ele aldım.

Hızlı Özet (1 dakikada)

• Beraat, çoğu dosyada “unsurların oluşmaması” veya “şüphenin giderilememesi” gerekçeleriyle gündeme gelir.
• “İnternette paylaşım” her zaman basın‑yayın yoluyla yayma sayılmaz; belirsiz sayıda kişiye erişim imkânı aranır.
• Görüntü/ürünlerin niteliği, ele geçiriliş şekli ve sayı birlikte değerlendirilir (kişisel amaç vurgusu).
• Detaylı bilirkişi raporu (ne var, hangi fıkra, teknik izler vb.) çoğu dosyada belirleyicidir.
• Geçici internet dosyaları / otomatik kayıt iddialarında “bilerek depolama kastı” ayrıca tartışılır.
• Usule aykırı arama‑el koyma gibi durumlar, delil tartışmalarını doğurabilir.

TCK 226: Müstehcenlik Suçu Nedir?

Müstehcenlik suçu, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 226. maddesinde düzenlenir. Madde; özellikle çocukların korunması ve toplumsal genel ahlakın korunması amacıyla, müstehcen içerikli ürünlerin verilmesi, gösterilmesi, yayınlanması, satılması, depolanması/bulundurulması gibi birçok “seçimlik hareketi” suç olarak tanımlar.

Uygulamada en kritik mesele şudur: Dosyadaki içeriğin hangi fıkra kapsamına girdiği (226/1‑2‑3‑4‑5) ve sanığın eyleminin unsurlarıyla oluşup oluşmadığı. Bu nedenle “tek cümlelik” değerlendirmeler yerine; içeriğin niteliği, erişim biçimi, teknik bulgular ve kast tartışılır.

TCK 226 Fıkraları ve Ceza Özet Tablosu

Aşağıdaki tablo, maddede yer alan temel ayrımı hızlıca görmeniz içindir. (Somut olaya göre değerlendirme değişebilir.)

Fıkra	Konu / Tipik Fiiller	Genel Çerçeve
226/1	Çocuğa müstehcen ürün verme/gösterme; çocukların görebileceği yerde sergileme; satışa‑kiraya arz vb.	Çocuğa yönelik koruma odaklıdır.
226/2	Müstehcen içerikleri basın‑yayın yoluyla yayınlama / yayınlanmasına aracılık	“Belirsiz sayıda kişiye erişim” tartışması sık yaşanır.
226/3	1. cümle : Çocukların kullanıldığı müstehcen ürünlerin üretimi; 2. cümle : ülkeye sokma/çoğaltma/satma/depolama/bulundurma vb.	Uygulamada teknik inceleme (cihaz, hesap, paylaşım) çok kritiktir.
226/4	Şiddet, hayvanlarla, ölü beden üzerinde veya “doğal olmayan yoldan” cinsel davranışlara ilişkin ürünleri üretme/satma/depolama/bulundurma vb.	“Doğal olmayan” kavramı Yargıtay içtihatlarıyla somutlaşır.
226/5	3‑4. fıkra içeriklerini basın‑yayınla yayınlama / çocukların görmesini‑dinlemesini sağlama	Ağırlaştırılmış hal gibi değerlendirilir; erişim biçimi önemli.
226/7	Bilimsel eserler; çocuklara ulaşması engellenen sanatsal/edebi eserler (3. fıkra hariç)	İstisna hükmüdür; somut olaya göre uygulanır.

Müstehcenlik Suçu Beraat Kararı Hangi Hallerde Verilir?

Ceza yargılamasında beraat kararı; genel olarak fiilin suç oluşturmaması, sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması veya kast/taksir bulunmaması gibi sebeplerle gündeme gelir. Müstehcenlik dosyalarında ise uygulamada sık karşılaşılan “beraat zemini” başlıkları şunlardır:

• İçeriğin hukuken “müstehcen” sayılıp sayılmayacağı ve hangi fıkra kapsamında kaldığı net değildir (eksik/denetimsiz değerlendirme).
• Bilirkişi raporu yetersizdir: İçeriğin niteliği, çocuk kullanımı, 226/4 kapsamı ve teknik deliller detaylandırılmamıştır.
• Basın‑yayın yoluyla yayma unsuru yoktur: İçerik “belirsiz sayıda kişiye” değil, sınırlı kişiye/DM ile iletilmiştir.
• Kişisel amaçlı bulundurma değerlendirmesi: İçeriğin niteliği + ele geçiriliş şekli + sayı birlikte ele alındığında “ticari/yayma” amacı ispatlanamaz.
• Geçici internet dosyaları / otomatik kayıt tartışması: İçerik kullanıcının iradesi dışında (cache/temporary) birikmiş olabilir; “bilerek depolama kastı” ayrıca ispat ister.
• Delil hukuka uygun mu? Arama‑el koyma, dijital imaj alma, zincirleme muhafaza gibi başlıklarda usul tartışmaları doğabilir.

Avukattan Dipnot: “Beraat” hedefleyen savunmada genelde şu 3 soru dosyayı taşır: (1) Hangi fıkra? (2) Erişim/yayma var mı? (3) Kasıt/irade ve teknik izler ne söylüyor?

Müstehcenlik dosyasında “beraat” açısından kritik kontrol noktaları

Süreç akışı (grafik) ile müstehcen suçu beraat kararı hakkında özet geçtik. Bu grafik ile beraat senaryolarını daha iyi analiz edebilirsiniz.

Müstehcenlik suçu beraat kararları: Emsal İçtihat Başlıkları

Müstehcenlik suçu beraat kararları ile ilgili emsal olmuş içtihatların başlıklarını sizler için derledik.

İnternette paylaşım her zaman “basın‑yayın yoluyla yayma” değildir

• Vurgu: İnternet üzerinden paylaşımın, “basın‑yayın yoluyla yayma” sayılabilmesi için içeriğe belirsiz sayıda kişinin erişebilme imkânı aranır.
• Pratik sonuç: Sınırlı kişiye DM/mesaj ile gönderim gibi hallerde, “yayma” unsurunun oluşup oluşmadığı ayrıca tartışılır.
• Karar künyesi (örnek): Yargıtay 4. CD, 2020/15644 E., 2021/9009 K.

Hangi fıkranın uygulanacağı bilirkişi raporuyla netleştirilmelidir

• Vurgu: İçeriğin tamamı için denetime elverişli rapor alınmadan,(çocukların kullanılıp kullanılmadığı, içeriklerinde şiddet kullanılarak, hayvanlarla, ölmüş insan bedeni üzerinde veya doğal olmayan yoldan yapılan cinsel davranışlara ilişkin bir ilişki türü olup olmadığı) hangi fıkranın uygulanacağı belirlenmelidir.
• Pratik sonuç: “Eksik kovuşturma” gerekçesiyle bozma/yeniden değerlendirme gündeme gelebilir.
• Karar künyesi (örnek): Yargıtay 4. CD, 2020/13866 E., 2021/1448 K.; Yargıtay 18. CD, 2015/24407 E., 2016/5308 K.

İçeriğin niteliği + ele geçiriliş şekli + sayı → “kişisel amaç” değerlendirmesi

• Vurgu: Bazı kararlarda; görüntülerin niteliği, ele geçiriliş biçimi ve sayısı birlikte değerlendirilerek “kişisel amaçlı bulundurma” kabulü yapılması gerektiği belirtilir.
• Pratik sonuç: Ticari/dağıtım/yayma amacı ispatlanamazsa beraat yaklaşımı güçlenebilir.
• Karar künyesi (örnek): Yargıtay 18. CD, 2017/6211 E., 2019/8594 K.; Yargıtay 14. CD, 2012/9694 E., 2013/14022 K.

“Depolama / bulundurma” ve geçici internet dosyaları (otomatik kayıt) tartışması

• Vurgu: Dijital içeriklerin “geçici dosyalar” içinde bulunması halinde; içeriğin otomatik mi yoksa iradi mi kaydedildiği, kullanıcı iradesi/kastı bakımından ayrıca değerlendirilir.
• Pratik sonuç: İmaj üzerinden, denetime açık ve detaylı teknik rapor çoğu kez belirleyicidir.
• Karar künyesi (örnek): Yargıtay 18. CD, 2016/9048 E., 2018/11261 K.; Yargıtay 18. CD, 2018/2452 E., 2018/9971 K.

TCK 226/4’teki “doğal olmayan” kavramı (yoruma açık alan)

• Vurgu: “Doğal olmayan” kavramının kapsamı, içtihatlarla somutlaştırılır; her içerik otomatik olarak 226/4 kapsamına girmez.
• Pratik sonuç: Hangi içeriklerin 226/4 kapsamında olduğu tartışması beraat/mahkûmiyet çizgisini değiştirebilir.
• Karar künyesi (örnek): Yargıtay CGK, 2018/14‑461 E., 2020/323 K.; Yargıtay 4. CD, 2021/32862 E., 2021/29512 K.

Emsal kararlar – Beraat Kararları

Başlık	Karar (Örnek)	Beraat açısından ana fikir
Basın‑yayın yoluyla yayma unsuru	Yargıtay 4. CD 2020/15644 E. 2021/9009 K.	Belirsiz sayıda kişiye erişim yoksa “yayma” tartışılır.
Detaylı bilirkişi zorunluluğu	Yargıtay 4. CD 2020/13866 E. 2021/1448 K.	Hangi fıkra + içerik analizi netleşmeden hüküm risklidir.
Kişisel amaçlı bulundurma	Yargıtay 18. CD 2017/6211 E. 2019/8594 K.	Nitelik + sayı + ele geçiriliş şekli birlikte değerlendirilir.
Geçici internet dosyaları / otomatik kayıt	Yargıtay 18. CD 2016/9048 E. 2018/11261 K.	İradi kaydetme ve kast teknik olarak açıklığa kavuşturulmalıdır.
226/4 “doğal olmayan” değerlendirmesi	CGK 2018/14‑461 E. 2020/323 K.	Kavramın sınırları içtihatla somutlaşır; yanlış nitelendirme beraati etkiler.

Müstehcenlik Suçu Örnek Beraat Kararı (Konya Bölge Adliye Mah.)

Konya Bölge Adliye Mahkemesi
7. Ceza Dairesi

Esas No: 2025/2136
Karar No: 2025/2798
Karar Tarihi: 17.11.2025

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi’nce yapılan inceleme sonucunda;

Tüm dosya kapsamına göre;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay 12. Ceza Dairesi’nin 12.03.2025 tarih, 2023/2350 Esas, 2025/2684 Karar sayılı ilamında ayrıntılı olarak açıklandığı üzere; ABD Ulusal Kayıp ve Sömürülen Çocuklar Merkezi (NCMEC) tarafından düzenlenen ** numaralı CyberTipline raporunun incelenmesinde, suç tarihinde Instagram isimli sosyal medya platformunda, //** tarihinde, 05** *** ** ** numaralı cep telefonu ve *@hotmail.com adresine bağlı “” kullanıcı adıyla kullanılan hesap üzerinden iki adet müstehcen nitelikte çocuk videosu yüklendiği yönünde ihbarda bulunulduğu anlaşılmıştır.

Ancak; sanığın, suça konu paylaşımları kendisinin yapmadığına ilişkin aşamalardaki tutarlı savunmaları ile sanığa ait dijital materyaller üzerinde yapılan incelemelerde suça konu görüntülerin hiçbir şekilde tespit edilememesi karşısında, söz konusu paylaşımların sanık tarafından gerçekleştirildiğinin kesin ve her türlü şüpheden uzak delillerle ispat edilemediği anlaşılmıştır.

Bu itibarla, paylaşımın sanık tarafından yapıldığı hususu sabit olmadığı halde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı olup, istinaf başvurusunda ileri sürülen itirazlar bu yönüyle yerinde görülmüştür.

Olayın daha fazla aydınlatılmasını gerektirecek başka bir delil bulunmaması, açılacak bir duruşmada delil takdirini gerektirecek bir durumun olmaması ve tespit edilen hukuka aykırılığın CMK’nın 280/1-a ve 303/1-a maddeleri uyarınca duruşma açılmaksızın giderilmesinin mümkün olması, ayrıca Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 17.05.2022 tarih, 2020/14-248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamı da gözetilerek, ilk derece mahkemesi hükmünün tamamen kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bu nedenle;

HÜKÜM:

1. Sanığın üzerine atılı müstehcenlik suçunu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle, CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca sanığın beraatine,
2. Yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına,

Bu suretle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine, kararın kesinleşeceğinin ihtarıyla 17/11/2025 tarihinde oy birliğiyle karar verilmiştir.

Müstehcenlik Suçu Örnek Beraat Kararı (Yargıtay 12. Ceza Dairesi)

Yargıtay 12. Ceza Dairesi – Örnek Bozma Kararı

Yargıtay
12. Ceza Dairesi

Esas No: 2023/2350
Karar No: 2025/2684
Karar Tarihi: 12.03.2025

Yargıtay 12. Ceza Dairesi’nce yapılan temyiz incelemesi sonucunda;

Dosya kapsamına göre;
*** sayılı ABD Ulusal Kayıp ve Sömürülen Çocuklar Merkezi (NCMEC) raporunda, **** tarihinde; “…” isimli, “…@gmail.com” e-posta adresine kayıtlı, “…” kullanıcı adlı, … ID numaralı ve … numaralı hatta tanımlı Instagram hesabı üzerinden, ****** uzantılı IP adresine sahip bir bilgisayardan çocuklara ait müstehcen görüntülerin paylaşıldığı yönünde ihbarda bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Ancak; sanığın, suça konu paylaşımları kendisinin yapmadığına ilişkin savunması karşısında;
usulüne uygun olarak alınacak arama ve el koyma kararına istinaden sanığa ait dijital materyaller üzerinde arama yapılması,
bu materyallerin alanında uzman bilirkişiye incelettirilmesi,
suça konu paylaşımlara ilişkin teknik veri, dijital iz veya bağlantı bulunup bulunmadığının araştırılması,
paylaşımın sanık tarafından yapılıp yapılmadığının her türlü şüpheden uzak, kesin ve açık şekilde ortaya konulması gerekirken;

Bu hususlar yerine getirilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Bu itibarla;

HÜKÜM:
Açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden,
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesi’nin kararının,
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 302/2. maddesi gereğince, Tebliğname’ye uygun olarak,
oy birliğiyle BOZULMASINA,

12.03.2025 tarihinde karar verilmiştir.

Sosyal Medyada Müstehcenlik: RT, Beğeni ve Paylaşım Suç Sayılır mı?

Sosyal medya platformlarının algoritması, kullanıcı etkileşimini maksimize etmek üzerine kurgulanmıştır. Bu etkileşimler, “Beğeni” (Like), “Yeniden Paylaşım” (Retweet/Repost/Quote), “Kaydet” ve “Yorum Yapma” gibi eylemlerle gerçekleşir. Günlük yaşamın bir parçası haline gelen bu dijital refleksler, konu TCK 226. maddesi kapsamındaki “müstehcen” içerikler olduğunda, basit bir tıklama olmaktan çıkıp ağır cezai yaptırımları olan birer suç fiiline dönüşebilme riski taşımaktadır. Ancak hukuk tekniği açısından, her dijital eylem aynı düzeyde “suç işleme kastı” (mens rea) barındırmaz ve her eylemin “yayınlama” (actus reus) niteliği farklıdır.

TCK 226 Kapsamında “Yayınlama” ve “Yayma” Kavramlarının Analizi

TCK’nın 226. maddesi, müstehcenliği genel ahlaka aykırı görüntü, yazı ve sözlerin “basın ve yayın yoluyla yayınlanması veya yayınlanmasına aracılık edilmesi” (TCK 226/2) şeklinde suç saymaktadır. Dijital mecrada “yayınlama”, bir verinin kaynağından alınıp, belirsiz sayıda üçüncü kişinin erişimine sunulması sürecidir.

1. Retweet (RT) ve Repost: Yargıtay 18. Ceza Dairesi ve Yargıtay 4. Ceza Dairesi’nin yerleşik ve istikrar kazanmış içtihatlarına göre, bir kullanıcının başkası tarafından oluşturulmuş müstehcen nitelikteki bir içeriği kendi profilinde “Retweet” (RT) etmesi, “Repost” yapması veya alıntılayarak paylaşması, o içeriğin yayılmasına aracılık etmek veya bizzat yayınlamak kapsamında değerlendirilmektedir.

2. “Beğeni” (Like): “Beğeni” (Like/Fav) eylemi, hukuki açıdan RT’den daha karmaşık, teknik açıdan ise daha tartışmalı bir alandır. Yargıtay kararları incelendiğinde, “beğeni” eyleminin tek başına suç oluşturup oluşturmayacağı konusunda somut olayın özelliklerine ve platformun teknik altyapısına bakıldığı görülmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun (YCGK-K.2020/141) cinsel taciz suçlarıyla ilgili verdiği emsal kararda, sadece “beğeni” ifadelerinin cinsel taciz suçunu oluşturmayacağı, zira bunun doğrudan bir cinsel teklif veya taciz kastı taşımayabileceği kabul edilmiştir. Bu prensip, kıyasen müstehcenlik suçlarına da uygulanabilmektedir. Ancak, burada çok ince bir çizgi vardır.

Twitter (X) ve Telegram Gruplarında “Aleniyet” Unsuru ve Yargıtay Kararları

Müstehcenlik suçunun oluşmasında “aleniyet” (kamuya açıklık), suçun maddi unsuru ve tipikliği açısından hayati bir kavramdır. TCK 226. maddenin 2. fıkrasında düzenlenen suç tipi, fiilin “basın ve yayın yoluyla” veya alenen işlenmesi şartına bağlıdır. Dijital dünyada aleniyetin sınırları, fiziksel dünyadan çok daha muğlaktır ve Yargıtay bu sınırları içtihatlarıyla belirlemektedir.

Aleniyet Nedir? Yargıtay’ın Tanımı

Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararlarına göre aleniyet; fiilin, belirsiz sayıda kişi tarafından görülebilir, duyulabilir veya algılanabilir bir ortamda işlenmesidir. Fiilin fiilen görülmesi şart değildir; görülme imkanının bulunması yeterlidir. Yani, bir içeriği Twitter’a yüklediğinizde o an kimse görmese bile, herkesin görme imkanı olduğu için suç tamamlanmış sayılır.

NCMEC Raporlarına İtiraz ve Teknik Bilirkişi İncelemesi (Adli Bilişim)

Türkiye’de son yıllarda artan müstehcenlik soruşturmalarının (özellikle çocuk müstehcenliği, TCK 226/3) ezici çoğunluğu, kısa adı NCMEC olan National Center for Missing & Exploited Children (Ulusal Kayıp ve İstismara Uğramış Çocuklar Merkezi) tarafından gönderilen raporlara dayanmaktadır. ABD merkezli bu kuruluş, Google, Microsoft, Meta (Facebook, Instagram, WhatsApp), Twitter, Dropbox, Snapchat gibi dev servis sağlayıcıları (ESP – Electronic Service Providers) tarayarak, sistemlerindeki çocuk istismarı materyallerini (CSAM – Child Sexual Abuse Material) hash tabanlı teknolojilerle (PhotoDNA vb.) tespit eder.

NCMEC Raporlarının Hukuki Niteliği ve İspat Gücü

NCMEC raporları, Türk hukuk sisteminde “kesin delil” değil, bir “suç ihbarı” veya “delil başlangıcı” niteliğindedir. Bu raporların teknik incelemesi yapılmadan, sadece rapora dayalı olarak hüküm kurulması, Yargıtay içtihatlarına ve Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (CMK) delil toplama ilkelerine aykırıdır.

Bir soruşturma genellikle şu akışla ilerler:

1. Tespit: Servis sağlayıcı (örneğin Google), kullanıcının Drive hesabında hash değeri bilinen bir CSAM tespit eder.
2. Raporlama: Durumu NCMEC’e bildirir.
3. İletim: NCMEC, kullanıcının IP adresinden Türkiye’de olduğunu belirler ve raporu Emniyet Genel Müdürlüğü Siber Suçlarla Mücadele Daire Başkanlığı’na iletir.
4. Soruşturma: Emniyet, IP adresinin kime ait olduğunu İSS’den (Türk Telekom, Superonline vb.) sorar ve şüpheliye ulaşır.

Ancak bu zincirin her halkasında teknik ve hukuki kırılma noktaları mevcuttur. NCMEC raporları genellikle; CyberTipline Report ID, Yüklenen Medyanın Hash Değeri, IP Adresi, Zaman Damgası (Timestamp – UTC) ve varsa Kullanıcı Bilgilerini (Email, Tel) içerir.

IP Adresi Tek Başına Delil Olamaz: CGNAT ve VPN Gerçeği

Dijital suçlarda en sık karşılaşılan savunma argümanı ve aynı zamanda en büyük teknik tuzak, IP (Internet Protocol) adreslerinin kimlik tespitindeki yetersizliğidir. Yargıtay 19. Ceza Dairesi (kapatıldıktan sonra dosya devri yapılan daireler dahil), IP adresinin tek başına faili göstermeye yetmeyeceğine dair emsal niteliğinde kararlara imza atmıştır.   

CGNAT (Carrier Grade NAT) Sorunu: Bir IP, Binlerce Şüpheli

Türkiye’de internet altyapısı, IPv4 adreslerinin küresel çapta tükenmesi nedeniyle CGNAT (Carrier Grade Network Address Translation) mimarisi üzerine kuruludur. Bu teknoloji, tek bir “Genel IP” (Public IP) adresinin, aynı anda yüzlerce hatta binlerce farklı aboneye tahsis edilmesini sağlar.

Uygulamada en sık tartışılan “müstehcenlik suçu beraat” başlıkları

Müstehcenlik Suçu Beraat Kararları ile ilgili Sıkça Sorulan Sorular

Avukat desteği / İletişim

Müstehcenlik suçu (TCK 226) kapsamındaki dosyalarda savunma stratejisi; hangi fıkradan yürüdüğü, delillerin hukuka uygunluğu ve teknik raporların kalitesi gibi başlıklara göre şekillenir.